Malowane pudełka

Skrzynki ceramiczne. Niezwykle elegancko na balkonach prezentują się skrzynki ceramiczne. Sprawdzają się one w przypadku posadzenia kwiatów takich jak niecierpki czy begonie, ale i macierzanki. Inspirując się stylem panującym na śródziemnomorskich balkonach nie powinno zabraknąć tego rodzaju donic. Ceramiczne doniczki (podobnie jak plastikowe czy drewniane) są dostępne w wielu rozmiarach, dzięki czemu można dopasować je do wielkości planowanej uprawy. Zbyt gęste posadzenie kwiatów z pewnością nie pomoże w zapewnieniu odpowiednich warunków. Trzeba wcześniej dowiedzieć się, czy dane rośliny bardzo się rozrastają. Jeżeli tak to należy zakupić większą i dłuższą skrzynkę. Przeważnie na niewielkich balkonach królują małe skrzynki ceramiczne, dzięki czemu nie zaburzają one proporcji. Większe tarasy czy balkony umożliwiają zakup dużych skrzyń, które jeszcze bardziej podkreślą panującą w domowym ogrodzie egzotykę. Skrzynki ceramiczne wyróżniają się ozdobnymi detalami, nadającymi balkonowi oryginalnego charakteru. Przeważnie na ceramicznych skrzyniach widoczne są motywy geometryczne lub roślinne. Decydując się na kilka skrzyń warto wybrać te w zestawach, ponieważ przyczynią się one do powstania spójnej całości. Warto zaznaczyć, że za ceramiczne rozwiązania, bazujące na włoskim wzornictwie, trzeba będzie zapłacić nawet kilkaset złotych. Są skrzynki drewniane na kwiaty na balkonach jak również skrzyneczki drewniane jako ozdoba wnętrza domu. Czy takie małe szkatułki mają rację bytu jako miejsce na naszą biżuterię czy inne drobiazgi oczywiście tak, coraz częściej spotykamy szkatułki w mieszkaniach naszych znajomych to rękodzieło od kolorowania bejcą i malowania lakierami bezbarwnymi po malowane farbami akrylowymi tło oraz obraz z wieloma motywami. ZOBACZ NASZ SERWIS Tego typu szkatułki zwane również kuferkiem czy też pudełkiem drewnianym które można wykorzystać jako ozdoba naszego domu cel to przechowywanie, biżuterii, kluczy, czy innych przedmiotów. Skrzynki są produkowane w różnych wielkościach więc każdy znajdzie coś dla siebie.

Dom pomocy Kraków

Wzrost populacji osób starszych wydaje się być impulsem do zmiany polityki społecznej oraz medycyny w całym jej zarysie. Około 70 % gospodarstw domowych opiekuje się przynajmniej jedną osobą po 65 r.ż., natomiast 15% z nich korzysta z pomocy domów opieki. Trend dotyczący domów opieki, wydaje się wzrostowy biorąc pod uwagę projekcję demograficzną dla Polski. Szacuje się że w 2030 r. będzie ponad 8,5 mln osób starszych, co stanowi ponad 20% wszystkich Polaków. Medycyna zmienia się pod kątem tych danych. Organizowane są programy ogólnopolskie mające na celu określenie potrzeb seniorów (PolSenior), potrzeby te realizowane są za pomocą Uniwersytetów Trzeciego Wieku, powstaje większa ilość domów opieki państwowej jak i prywatnej, które starają się uzupełnić lukę w opiece oraz leczeniu ww. grupy. Około 1/3 osób starszych żyjących samodzielnie, upada w ciągu roku. W domach opieki liczba ta wzrasta do 50%. Około 40% seniorów ma zaburzenia równowagi. Równowaga jest rozumiana jako zdolność do utrzymania środka ciężkości ciała w granicach czworoboku podparcia w pozycji stojącej, siedzącej, zmianie pozycji i w chodzie. Zgodnie z definicją, utrzymanie środka ciężkości w granicach czworoboku podparcia jest złożonym kompleksem współdziałających z sobą trzech układów: przedsionkowego, proprioceptywnego oraz wzrokowego. Systemy te integrowane są przez móżdżek (cerebellum). Pomimo małej ilość badań naukowych na temat bezpośredniego udziału móżdżku w kontroli równowagi oraz lokomocji wiadomym jest, że zaburzenia płynące z tego układu manifestują się w większym wychyleniu ciała w przestrzeni (body sway). Co więcej, osoby starsze z uszkodzeniem móżdżku prezentują nadmierną reakcję wyrażoną zmianą postawy ciała w odpowiedzi na zmieniające się właściwości podłoża oraz większe wychylenie środka ciężkości w postawie wyprostowanej. Pogorszenie się równowagi prowadzi do upadków, konsekwencją upadków są złamania, złamania natomiast prowadzą do obniżonej sprawności funkcjonalnej rozumianej jako „…wykonywaniem i zaspokajaniem potrzeb życiowych osób starszych takich jak : poruszanie się, odżywianie, kontrolowanie czynności fizjologicznych czy utrzymywaniem higieny.”. Aktywność fizyczna oraz odpowiednio dobrane ćwiczenia mogą obniżyć ryzyko upadku od 37% do 61%. Programy usprawniania oraz obniżania ryzyka upadków powinny brać pod uwagę szeroką ocenę sprawności funkcjonalnej pacjenta. Należy ocenić możliwości równoważne pacjenta, siłę mięśniową, propriocepcje, gibkość, oraz procesy poznawcze. Również te cechy powinny być wykorzystywane w projektowaniu rehabilitacji w domach seniora. CZYTAJ WIĘCEJ Taki program został zaprojekowany i realizowany jest w Domu Opieki w ramach badania naukowego. Zakłada on prace nad równowagą statyczną oraz dynamiczną pacjenta przez odpowiednio dobrane ćwiczenia siłowe kończyn dolnych (do 75% jednego podniesienia z maksymalnym możliwym do podniesienia oporem), gibkościowe, równoważne, dwu i wielozadaniowe. Badanie zostało zaprojektowane jako randomizowane badanie kontrolne. Osoby zakwalifikowane do badania będą stanowiły grupę osób starszych o sedentaryjnym trybie życia. Badanie I (wstępne), polegać będzie na wykonaniu wstępnych testów aktywności funkcjonalnej, pomiarów antropometrycznych, zdolności poznawczych oraz określenie preferowanej formy spędzania wolnego czasu. Wszystkie testy zostaną wykonane zgodnie z ich metodologią. Po wstępnej kwalifikacji (n=150) osoby starsze zostaną losowo przydzielone do czterech grup. Grupa I (n=36) – Grupa kontrolna (B) –program złożony z ćwiczeń czynnych wolnych oraz równoważnych, brak stymulacji werbalnej (30 min). Grupa II (n=36) – Grupa badawcza (AB) – program ćwiczeń czynnych wolnych oraz równoważnych (15 min) połączony ze stymulacją odpowiednio zmodulowanymi dźwiękami (15 min). Grupa III (n=36) – Grupa badawcza (VB) –program ćwiczeń czynnych wolnych oraz równoważnych (15 min) i stymulacją wizualną (15 min). Grupa IV (n=36) - Grupa badawcza (AVB) – ćwiczeń czynnych wolnych oraz równoważnych (15 min) oraz stymulacją audio-wizualną (15 min). Po doborze do grup osoby starsze przejdą 12 tygodniowy trening, wykonywany 3x w tygodniu połączony ze stymulacją werbalną. Po zakończeniu interwencji badani ponownie przechodzą serię testów dokładnie taką samą jak na początku badania – badanie II. Przez kolejne 12 tygodniu osoby starsze zostaną poddane obserwacji i pod jej koniec przeprowadzone zostanie badanie III. Grupy ćwiczące będą ułożone w odstępach 30 minutowych. Testy wykonają te same osoby, które będą przeprowadzać interwencję. Autorski program badawczy jest częścią pracy doktorskiej mgr Fizjoterapii Szymona Krupnika (AWF Kraków), absolwenta studiów podyplomowych CMUJ, autora 10 publikacji o zasięgu krajowym oraz międzynarodowym.

Papuga Nimfa

Nimfa zamieszkuje centralne tereny Australii, którą pierwsi opisujący podróżnicy nazwali Ziemią Papug. Występuje na całym obszarze Australii za wyjątkiem samych wybrzeży i stref bagienych. Ptaki lubią klimat gorący i suchy. Nimfa żyje około 15 - 20 lat, moja papużka była chowana w sposób jaki tutaj opisuję, dożyła szczęśliwie 12 lat, w niektórych źródłach można spotkać informacje, że w niewoli nimfa żyje 5 lat, ale to tylko teoretyczne podejście i oby jak najrzadziej się spełniało, nie znalazło ono na szczęście w moim przypadku zastosowania. Naturalnym środowiskiem nimf są sawanny. Gniazduje w głębokich dziuplach drzew. W naturze nimfy zakładają gniazda w wypróchniałych dziuplach, najczęściej drzew eukaliptusowych. Nie są wybredne co do kształtu i wielkości otworu wejściowego. Nimfy żyją w grupkach rodzinnych niekiedy łączą się w stada. W poszukiwaniu pokarmu przemierzają duże przestrzenie. Ich głównym pożywieniem są nasiona traw i krzewów, owoce oraz młode pędy roślin. Bardzo dobrze współżyją z innymi ptakami i nie czynią nigdy żadnej krzywdy nawet tym najmniejszym. Bardzo łatwo przystosowały się do postępującej cywilizacji,przenosząc się ze stepów na pola uprawne, czego nie potrafiły uczynić inne gatunki, np. kilka gatunków łąkówek australijskich które całkowicie wyginęły na terenach zagospodarowanych przez człowieka. Z drugiej strony nimfy, niszcząc uprawne pola, zrobiły sobie z farmera śmiertelnego wroga i w wielu rejonach Australii są bezlitośnie tępione. Zobacz nasz serwis Nimfy należą do rzędu papugowych (Psittaciformes), rodziny kakadu (Cacatuidae), podrodziny Nymphicinae i jedynego rodzaju Nymphicus, w którym występuje tylko jeden gatunek. Występuje niemal w całej Australii, z wyjątkiem wybrzeży. Zamieszkuje w licznych stadach otwarte stepy i sawanny porośnięte z rzadka drzewami i krzewami. Do tej rodziny należą 23 gatunki papug, zamieszkujące głównie Australię i Indonezję. W 1770 roku pierwszy osobnik tego gatunku został złapany na wolności, zabity i wypchany, a następnie zdeponowany w Rogal College of Surgeons w Anglii. Sporo informacji o tym gatunku papug zawdzięczamy Johnowi Gouldowi, który na początku XIX wieku w czasie dwuletniej podróży przemierzył niemal cały kontynent australijski. W okresie suszy odbywa dużymi stadami dalekie wędrówki w poszukiwaniu pokarmu i wody. Odżywia się nasionami traw, jagodami i owocami. żółtawą głowę ozdabia czubek i dwie pomarańczowe plamy na policzkach. Reszta ciała ubarwiona w tonacji szarawej z białymi plamkami na skrzydłach. Zasadniczą cechą różniącą samca od samicy jest jednolicie ciemne zabarwienie spodniej strony sterówek u samca, przy poprzecznie prążkowanych u samicy. Gnieździ się w dziuplach drzew. Samica składa 4-7 jaj, które wysiaduje na zmianę z samcem (samica w nocy, samiec w dzień) przez ok. 20 dni. Młode przebywają w gnieździe ok. 5 tygodni, ale są dokarmiane przez rodziców jeszcze do wieku 2 miesięcy. W hodowlach amatorskich i zawodowych uzyskano wiele odmian barwnych tego gatunku, m.in. wielobarwne, perłowe, cynamonowe i białe. Należy do gatunków łatwo oswajających się i zdolnych do naśladowania różnych dźwięków, a nawet słów.

Gabinet dentystyczny Kraków

Piękne i zdrowe zęby z pewnością są naszą ozdobą. Jednakże, aby utrzymać je w nienagannym stanie, trzeba o nie dbać każdego dnia. Od czasu do czasu przydaje się również wizyta u dentysty. Stomatolog Kraków wyleczy nasze zęby i doprowadzi je do porządku. Powszechność takich gabinetów lekarskich w Polsce jest bardzo duża. Wystarczy poszukać w Internecie przykładowo: stomatolog kraków, a naszym oczom ukarze się kilkadziesiąt wyników. Wystarczająco dużo. Na rynku pojawiają się coraz to nowsze sposoby leczenia zębów. Gabinety dentystyczne są wyposażone w lepszy sprzęt. Niestety ma to miejsce głównie w prywatnych ośrodkach. Publicznym przychodniom często brakuje pieniędzy na zakup nowych urządzeń, choć sytuacja nie wygląda drastycznie. Dobrze, że odwiedzić stomatologa można praktycznie o każdej godzinie, każdego dnia. Funkcjonują bowiem tzw. Pogotowia stomatologiczne, które pomagają pacjentom w razie nagłych przypadków. Każdy z nas przecież wie jak bardzo nie do zniesienia jest ostry ból zęba. Na szczęście dentysta umie coś na to poradzić. Nie warto czekać z wizytą u specjalisty, aż zacznie nas boleć. Trzeba go odwiedzać szybciej, profilaktycznie, aby nie dopuścić do takich sytuacji.